Blog

Een brutaal geval van plagiaat

Op 6 juli 2018 heeft een vertegenwoordiger van het NISI (Nederlands Instituut voor de Software Industrie) een online artikel gepubliceerd op infosecuritymagazine.nl dat is gepresenteerd als eigen werk. Het artikel is echter geparafraseerd uit materiaal waarvan het auteursrecht en het intellectueel eigendomsrecht bij mij berusten. Het NISI heeft hierbij geen bron vermeld. De auteur heeft gedaan alsof het artikel van zijn eigen hand was.

Parafraseren is het in eigen woorden weergeven van het werk van een ander. Indien dat zonder bronvermelding gebeurt, is sprake van plagiaat. Anders dan vaak wordt gedacht is plagiaat dus niet alleen het letterlijk citeren van andermans werk zonder daarbij een bron te noemen. Hier wordt het allemaal heel duidelijk uitgelegd. Een ander misverstand is dat plagiaat alleen betrekking zou hebben op wetenschappelijke publicaties; plagiaat moet in de volle breedte worden uitgelegd.

Dat er sprake is van hergebruik van mijn materiaal, blijkt uit dit bewijs. Ik heb het artikel van de auteur gelardeerd met de tekstdelen uit mijn oorspronkelijke slides. Men had hier de beschikking over, omdat ik de slides heb gebruikt voor een training die ik in het verleden voor het NISI heb verzorgd. Ik heb de auteur en het NISI uitdrukkelijk verboden om de slides voor andere doeleinden te gebruiken.

Ik wijs er met nadruk op dat het niet mogelijk is om het artikel te presenteren als zijnde gebaseerd op algemeen beschikbare concepten. Een aantal hiervan is namelijk door mij zelf bedacht. Bovendien wijst de structuur van de tekst en de volgorde van de tekstdelen onmiskenbaar op hergebruik van mijn materiaal.

Kennelijk was de auteur niet in staat om een eigen en oorspronkelijk artikel over het onderwerp te schrijven. Maar er is hier ook anderszins sprake van een ernstig feit. De auteur en het NISI zijn, via Search4Solutions, gelieerd aan de Universiteit Utrecht. Enkele medewerkers maken deel uit van het bestuur. Zij wisten vanaf het begin van dit plagiaat en hebben, ondanks waarschuwingen van mijn kant, op geen enkel moment ingegrepen. Binnen de academische wereld geldt hergebruik van andermans intellectueel werk zonder bronvermelding  – terecht – als een zwaar vergrijp.

Ik heb de redactie van Infosecurity Magazine herhaaldelijk verzocht om het betreffende artikel te verwijderen en een rectificatie te plaatsen. Hier is tot op heden geen gehoor aan gegeven. Men heeft zelfs in het geheel niet op mijn verzoeken gereageerd. Door mij geplaatste reacties onder het artikel werden – na ruggespraak met de auteur – steevast verwijderd.

Het presenteren van andermans geestelijk werk als eigen werk is een misdrijf (artikel 326b Wetboek van Strafrecht). Ik heb daarom aangifte gedaan bij de officier van justitie in Utrecht. Tegenover de politie heeft de auteur zijn verantwoordelijkheid van zich afgeschoven door te verklaren dat het artikel niet door hemzelf is geschreven maar door de eindredacteur van Infosecurity Magazine. De auteur verklaarde slechts te zijn ‘geïnterviewd’.